مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم

که پیش چشم بیمارت بمیرم

آوَخ که رقیبم ز عنایت تو برخوردار است

ای دریغا که دلم ز غیر تو بی زار است

 یار بیگانه نشو تا نبری از خویشم

مایه مضحکه ی مدعیان بر ریشم

تو را با غیر میبینم 

صدایم در نمی آید

دلم میسوزد و کاری

ز دستم بر نمی آید

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم